76 E.... FIN

Ei colegas, que cambiei de blog. Vou pechar este así que nada, a vivir que son dous días. Que vaia ben. Chau, chau, chau.

NOITES EN VELA

Insomnio: dificultade que ten unah persoa para conciliar o sono polas noites.

Unha noite en vela pode dar para moito. onte vivín unha que se alongou ata as oito da mañá, e, como dicía miña avoa: "O que perde a noite, perde o día".

Sen embargo a noite tampouco se perdeu de todo. Nos momentos de maior rallada mental fas calquera parvada e, despois de rematar un gran libro púxenme a fozar no móbil.

Recibín unha desas chamadas que cando non as esperas, son as máis agradables. Era ela. Despois de 2 anos sen vernos, chamoume porque eu a espertara. Unha desas historias do que puido ser e non foi. Volvín lembrar cousas que practicamente ignoraba que existisen. Cando un sente algo, a pesar de que finalmente no se concrete, sempre che queda a espiña cravada. No seu momento non foi, pero0 quizais algún día... Este Nadal? No verán? No 2010? Nunca?

Tras uns días de traballos, borracheiras e vicios varios volvo obsequiarvos cunha das miñas mini-creacións opinativas, que para iso estamos.

Os días de Luxemburgo tocaron á súa fin. O seu tempo xa había bastante que estaba esgotado. Pode que el non tivese a culpa de moitos dos problemas endémicos que sofre o clube, pero xogar como un equipo pequeno non se lle pode permitir a ningún entrenador do Real Madrid.

Xogar sen bandas, acuarse atrás, facer cambios defensivos absurdos para soster un paupérrimo 1-0 contra o Xetafe na casa non dá mostrazas da grandeza deste equipo, e o madrid é demaisiado grande como para andar xogando a iso.

Ós novos hai que darlles tempo. Robinho volverá a ser o que era, Ramos e Baptista están en período de adaptación, López Caro que teña sorte. A ver se nos sae outro Del Bosque.

E se non, xa o amañaremos. Será por cartos...

NUNCA MÁIS

Esta fin de semana tivemos dous exemplos claros do que é unha manifestación decente e con fundamento e do que é unha farsa á que se levan nenos enganados para que protesten contra algo que non saben nin o que é.
A manifa decente foi a de Santiago. Unhas 10000 persoas, segundo a organización botáronse ás rúas compostelás para lembrar o que foi a maior catástrofe na nosa terra no que vai de século e para pedir que NUNCA MÁIS se repita.
Unha manifestación moito máis multitudinaria, na que se atopaban os fachas do PP, os retrógados da Igrexa e os que teñen ganas de tocar as narices produciuse en Madrid, poñendo como pretexto a calidade da ensinanza e como verdadeira motivación a relixión. A merda de sempre.

HA SIDO NIÑA!!!!

Hala, xa hai herdeiro da coroa. Ben, neste caso herdeira. Vese que a neniña tiña ganas de vir incordiar porque naceu con 2 semanas de adelanto.

Pobriña, cando se entere de que se chama Leonor. E resulta que agora hai que cambiar o artigo 57 da constitución para que a neniña poida ser xefa de estado algún día. E canto antes mellor, a ver se van ter un fillo varón e despois lle van quitar o cargo ó pobriño.

A Constitución hai que cambiala si, pero non por estas chuminadas, senon para que o cargo de xefe de estado sea elixible e non ter que sufrir a imposición dos borbóns a perpetuidade. Paréceme moi ben que hai 30 anos houbese un referendo para que a xente decidise se quería a Juanito, pero quen o elixiu foi outra xeración. Agora hai unha nova, que non arrastra a carga de vivir nunha dictadura e que ten unha nova conciencia política moi diferente da daqueles tempos.

BUSH TEN NOVA MASCOTA

Atención ó descubrimento que vos ofrezo. En exclusiva para tódolos meus fieies (ou non) lectores preséntovos a nova mascota do presidente de U.$.A. O seu nome científico é Anser albifrons. O nome común é Ánsar careto. Curioso nome para esta simpática ave.

DEREITA E ESQUERDA, A MESMA MERDA

Isto é o que deben estar a pensar agora mesmo os alemáns. Resulta que Merkel vai ser a primeira muller que ocupa a chancelería alemana. A min pareceríame moi ben se esta muller non fose filla dun crego e sobre todo se non fose da CDU.
O máis fodido do asunto é que para gobernar pactou co SPD ( que en galego significa Presunto Partido de Esquerdas)*, o partido de Schroeder**. Aí se repartiron eles o pastel. Para os socialdemócratas oito carteiras e para os demócrata-cristiáns seis máis a chancelería. E agora preguntoume eu, ¿que foi daquela vella división entre dereitas e esquerdas que lle permitía á xente identificarse cunha ideoloxía? Estes alemáns son uns viciosos...

*Esta tradución foi adulterada para facer máis jocoso e/o y/u divertido o artigo. N. do T.
**En alemán, no orixinal.